Erica's weblog

14-07-2010    Geen reacties

“Hij drukt zijn snor”

“Hij drukt zijn snor” dat is wat iemand vandaag tegen mij zei. Ik dacht “dat is een interessante” en ging op de doorvraagstoel zitten.

Peter vertelt dat hij het drukt heeft en dat veel werk door weinigen gedaan wordt. Wat hem niet bevalt aan zijn collega Maarten is dat die voortdurend ‘zijn snor drukt’ en daarbij zijn omgeving volkomen negeert. “Eigenlijk” zegt Peter “is Maarten op de momenten dat er werk verdeelt dient te worden niet aanwezig. Hij is een ivoren wetenschapper die alleen aan zichzelf denkt. Ik vind dat niet goed”.

In het gesprek dat ik vervolgens met Peter heb, komt naar voren dat hij niet goed overweg kan met de strakke dominante blik van Maarten. Peter interpreteert de strakke koele blik als onverschillig en hij wil Maarten zo graag  betrekken bij het team en hem ervan overtuigen dat hij het goed moet doen. En hier zitten we in de vicieuze cirkel van het patroon. Maarten erbij betrekken is goed maar daar zit ook de valkuil. Peter gaat zich schikken, maakt zich verantwoordelijk voor het vele werk dat gedaan dient te worden, trekt al het werk naar zich toe zodat de ander alle kansen krijgt om  ’zijn snor te drukken’.  Waar kan dit gedragspatroon doorbroken worden. Peter ziet zijn patroon: ik moet mezelf niet zo ‘laten onderdrukken’ en beter opkomen voor mezelf.  Hij zegt:”ik ga naar Maarten en vertel hem wat hij moet doen. Ik wil hem niet langer overtuigen en wil niet verantwoordelijk zijn voor zijn ‘snor-gedrag’.

Reageer >

Plaats een reactie