Erica's weblog

03-11-2010    Geen reacties

DE AFWIJZING

Met betraande ogen

zit Els voor me. Ze heeft net ontdekt dat “afwijzing” voor haar een belangrijke rol speelt in haar leven. Afwijzing maakt dat Els is gaan observeren,   veel is gaan  doen voor de ander in de hoop dat de afwijzing die er al was niet door haar gezien en gevoeld zou worden.  Haar illusie van de afwijzing hield ze zo in stand. Op allerlei manieren probeerde Els deze illusie van zich af te houden. Ze heeft er hard voor gewerkt en de prijs die ze ervoor heeft betaald is hoog. Altijd maar bezig zijn om toch acceptatie, aandacht of erkenning te krijgen en dan nu weten dat veel gebaseerd is op  een vroegere afwijzing, is een keiharde realiteit. Telkens nog meer inzetten vanuit de gedachte dat wat ze ook deed, ze nooit iets goeds deed. Er was vanuit de oorsprong al een afwijzing. Ook naar haar huidige echtgenoot heeft ze dit ‘overlevings’mechanisme laten zien en in de relatie alle kans gekregen om zich niet te ontwikkelen naar een persoon die er wel toe deed.

Els heeft altijd gewerkt en geleefd vanuit de gedacht de ander te moeten helpen. Omdat Els zo goed is in het vergelijken van anderen die het slechter hebben of  altijd beter zijn dan zij, voelt ze zich altijd gespannen en angstig. De betrokkenheid  met de persoon in nood is zo hoog dat Els zich daar gemakkelijk mee identificeert en er een verkeerde manier van denken is ontstaan. Bij Els is dit verdediging: kritiek beschouwen als een aanval op de persoonlijke waardigheid en integriteit. En bij Els is er vluchtgedrag: alles perfect willen doen.

 Terug naar de oorsprong betekent hier stoppen met veel te doen voor de ander en realiseren dat Els weet dat ze er mag zijn. En welk effect dat heeft op de omgeving, dat zullen we nog horen.

Reageer >

Plaats een reactie