Erica's weblog

16-11-2010    Geen reacties

Zeuren, zeuren, zeuren, zeuren

Ik heb een hekel aan mensen die ZEUREN zei

Richard die tegenover me zat. Tewijl hij dat zei, schudde hij met zijn hoofd alsof hij wilde zeggen “ik kan er echt niets mee”.

Hij vertelde dat hij met name een hekel heeft aan mensen die klagen. Mensen met wie het nooit goed gaat. “Hoe ik ook mijn best voor ze heb gedaan”, “welke mooie resultaten we samen hebben gehaaald” altijd toch nog net iets te klagen hebben. “Ik kan daar niet tegen”. DE grote kwaliteit van Richard is oplossingen zoeken. Geen probleem te groot, hij heeft altijd een oplossing. Probleem daarbij is echter dat Richard zo overtuigd is van zijn oplossing dat hij daarbij niet luistert naar anderen  en zich rigide opstelt naar zijn omgeving ALS men zijn oplossing niet wil accepteren. HIJ heeft er immers zo goed over nagedacht, HOE kan  iemand anders het dan in zijn hoofd halen HET er niet mee eens te zijn. We besloten dit te onderzoeken.

Wat bleek: het gezeur van Richard werd door hem gezien als ZEUREN maar bevatte de boodschap “je deugt niet” en “je hebt het niet goed gedaan”. Terwijl de ander behoefte heeft aan een kleine empatische reactie van Richard zoals “volgens mij maak je je zorgen”of “ik heb het idee dat je hoge verwachtingen hebt, klopt dat” bleef Richard stoicijns doorgaan met oplossingen zoeken.

Toen hij zijn eigen patroon en getekend schema onder ogen zag, zag ik lichtjes in zijn ogen. Toen zei hij: “Nu weet ik waarom ik zo reageerde als mijn moeder weer zeurde over haar…..”

Reageer >

Plaats een reactie