Erica's weblog

08-12-2010    Geen reacties

Op een grote paddenstoel

rood met witte stippen

Werken met een Ontwikkelcirkel is nog niet zo eenvoudig. Ik mocht een team van mensen begeleiden waarbij de vraag aanwezig was of de individuele ontwikkeling van de teamgenoten nog parallel liep met de teamontwikkeling. Mijn plan werkte. Eerst  deed ik navraag naar wat de teamleden bindt zodat ik zicht kreeg op de gemeenschappelijke taak.  

De antwoorden waren boeiend en interessant: synergie werd het sleutelwoord waarbij elkaar faciliteren als gemeenschappelijk kenmerk werd gezien. Dit gemeenschappelijke werd vervolgens uitgedrukt in een symbool en men koos daarvoor een paddenstoel die keurig stond afgebeeld in een boek. Samen zijn we sterk en bieden we kwaliteit (identiteit) terwijl we toch onze eigen rol en waarden hebben.

Lastiger werd het echter toen we gingen zoeken naar de overeenkomsten en de verschillen. De overeenkomst was en bleef het faciliteren. De discussie kwam echter niet op gang toen we spraken over ‘verschillen’ rondom het samenbindende thema en de identiteit. Het was even zoeken en met een stilte constateerden we dat er mogelijk sprake kan zijn van  ‘bedreigingen’ die een verschil zouden kunnen maken. Met die constatering kwam het gesprek weer op gang en lukt het de groep om een mooie teamontwikkeling met acties te maken.

De paddenstoel werd gekozen en bleef door de dag heen een symbool van verbinding: men verwees naar de stip(pen) en het bedje van het dakje waar de paddenstoel op rust. Zelfs de witte steel kreeg een stevige basis verankerd in een vochtige goede bodem waar het netwerk van draden van de paddenstoel voortdurend voor verbinding met andere paddenstoelen zorgt. Het is de paddenstoel die ervoor kiest waar hij zich laat zien.

Ik kan niet anders zeggen dan dat dit team met hun heldere visie en missie die ze opnieuw hebben bevestigd nog veel van zich zal laten horen want “op een grote paddenstoel rood met witte stippen…”

Reageer >

Plaats een reactie