Erica's weblog

16-02-2011    Geen reacties

De verstandskies

Noortje zit tegenover mij en vertelt over de afgelopen 1,5 week.

Ze heeft een verstandskies laten verwijderen en dat heeft haar veel pijn gedaan. Veel pijnstillers geslikt maar nu gaat het weer beter. Ze geeft aan dat ze het verschil met hoe het was en nu is, zeer op prijsstelt. Dan zegt ze nog iets interessants namelijk dat ze door de verstandskies haar “andere dingen, sollicitaties en zo nog even kon uitstellen. Ja, dat moest nog gebeuren, dat met die kies en dan is dat zo raar om dat te zeggen als je voor een gesprek komt dat dat nog staat te gebeuren” geeft Noortje aan.

Als we echter het uitstelgedrag gaan onderzoeken op de onderliggende waarheid komt naar voren dat Noortje bang is om de confrontatie met de interviewers aan te gaan. De ander zou kunnen  ontdekken dat ze waardeloos is, dat ze haar niet geschikt vinden voor de functie, en hoe ze erbij komt dat zij een toegevoegde waarde zou kunnen hebben voor de organisatie. De ander oordeelt, veroordeelt , beslist en bepaalt voor en over haar. Natuurlijk voelt Noortje dat dit niets met de werkelijkheid van het hier-en-nu te maken heeft en ze voelt de pijn. Echter, nu voelt ze de echte pijn die NIET veroorzaakt wordt door een verstandskies  en daar is niet zo maar een pijnstiller voor te krijgen.

Reageer >

Plaats een reactie