Erica's weblog

17-04-2011    1 reactie

Mijn tweede marathon: ‘verschil’ en ‘gelijk’.

Afgelopen zaterdag 16 april

heb ik mijn tweede marathon gelopen. En ik stelde mezelf na afloop de vraag, wat maakte nu het ‘verschil’ met de eerste marathon en wat maakte het ‘gelijk’. Om met de laatste te beginnen: de afstand. Die was deze keer ook echt 42.195 meter. Daarbij mijn maatje, Marlies, die mij met haar enthousiasme meetrok.

En wat was het verschil. Op de eerste plaats de plek. Of all places een marathon in Zeeuws -Vlaanderen van Hulst naar Terneuzen door een prachtig landschap dat maakt dat je tijdens het lopen de vogeltjes hoort  fluiten, de lopers gaat herkennen en er een beetje voor elkaar wordt gezorgd. Een prachtig polderland waar ruimte nog vrij beschikbaar lijkt. De marathon van Zeeuws – Vlaanderen over veel onverharde wegen is: Grensverleggend en zeer afwisselend.

Op de tweede plaats de massaliteit. Waar in Rotterdam meer dan 25.000 deelnemers zijn, worden er in Hulst slechts 600 deelnemers toegelaten naast 400 estafettelopers. Mijn drie toptoeschouwers (Laura, Iris en Frank) én supporters kwamen telkens weer in beeld.

Op de derde plaats was ikzelf het verschil (dat dacht ik tenminste). Mijn voorbereidingen waren dit jaar door een forse griep anders verlopen en dat heeft me twee weken  “van de loop en van de weg” gehouden. Ik wist dat ik daar goed aan moest denken. Ik was goed in contact met lijf en geest terwijl ik aan het lopen was: een mooie triade, zelfregulatie, ik volgde. Ik had aandacht voor mijn gevoel van urgentie die mij zou kunnen dwingen tot loopgedrag waar ik niet goed mee zou kunnen eindigen. Ik hield de regie op een mooie manier bij me: geen impulsiviteit maar aandacht voor wat er is, niet wat moet of wat hoort. Juist door de aandacht van dat gevoel, had ik aandacht voor de mooie omgeving, de andere lopers en mijn maatje. En ik realiseer me dat niet IK het verschil maak. Het is de ander/het andere die het echte verschil maakt.

Reageer >

1 reactie op “Mijn tweede marathon: ‘verschil’ en ‘gelijk’.”
marlies Schellekens zegt:
18-04-2011 om 21:52

lieve Erica,
in deze groene grensverleggende marathon was jij ook grensverleggend en inderdaad in contact en stimulerend! Het is zo heerlijk om samen met jou dit gebeuren te beleven.
xx liefs je maatje

Plaats een reactie