Erica's weblog

08-07-2011    Geen reacties

Recyclen: ik weet nu ook de weg

Ik was vandaag op een gemeentelijke recycleplaats. Ik was verbaasd over de drukte die ik daar waarnam, een dorp op zich. Gewapend met allerlei spullen waarvan ik zeker wist dat niemand daar nog in geïnteresseerd zou zijn, reed ik het terrein op. Helaas mijn gebroken chipkaart deed het niet, dus opstopping bij de slagboom. Ergernis alom van de mensen achter me. Gelukkig waren de medewerkers zeer vriendelijk en met hun chipkaart mocht ik het terrein op.

Dan de volgende vraag, in welke bak horen mijn spullen thuis: keuze uit 10 bakken. Aarzelend reed ik het terrein op terwijl anderen automobilisten langs me heen reden alsof het een race was: zij wisten de weg. Oké, ik naar mijn bak maar toen bleek dat ik toch nog wat meer moest scheiden dan ik al had gedaan als ik de aanwijzingen goed volgde. IJzer van plastic ontdaan en ik van bak 7 naar bak 4: aha, ook ik kreeg nu de route te pakken. Helaas bak 4. propvol en dus op zoek naar een meneer die met een blik op de spullen in mijn auto zei: “Doe maar in bak 10”. En toen had ik het wel gezien: 10 bleek voor alles geschikt. Hoezo recyclen ??

Bijzonder is echter dat mijn speurneus allerlei dingen zag waarvan ik dacht, hé, misschien nog wel te gebruiken. Gelukkig was mijn zoon niet mee, die zou zeker kansen gezien hebben en zou ik niet met minder maar misschien met meer terug komen. Is dat ook niet een vorm van recyclen ?

Erica

Reageer >

Plaats een reactie